Δευτέρα, 14 Ιουνίου 2010

Το σχεδιο και τα χρηματα


Μην το πολυσυζηταμε - Δεν θελει καν διαβούλευση! Το σχέδιο για την Αθηναττικη 2014 που παρουσιασε η υπουργος ΠΕΚΑ κα Μπιρμπίλη πρέπει να βρει τους πιο γρήγορους και αποτελεσματικους τροπους για να εφαρμοσθεί και να αποδώσει τα προσδωκόμενα. Μέχρι εδώ ολα καλά καμωμένα. Κι ομως, εχω την αμυδρη υποψια ότι υπαρχει μια παραλειψη που δεν ειναι καν λεπτομερεια. Πλην μιας ή δυο το πολύ αναφορών στο ΕΣΠΑ, η πολιτικη ηγεσια του ΥΠΕΚΑ δεν ειπε σχεδον κουβέντα για το ποτε, το πως και απο ποιες πηγες θα προελθει η χρηματοδοτηση αυτού του σχεδίου. Τι μερίδιο θα αναλογεί στο Κράτος - το Κράτος του Μνημονίου- και σε τι θα έρθει να συμπράξει ο ιδιωτικός τομέας. Η απάντηση οσο πιο γρήγορα δοθεί, τόσο περισσότερη εγκυροτητα και αξιοσυνη θα εχει το προτεινομενο σχέδιο.

Κυριακή, 6 Ιουνίου 2010

Το "ανακυκλωμένο νερό" απο την Ψυττάλεια


Η όποια ισχύς και η όποια προωθητική δύναμη του πολιτικού/οικονομικού concept της "πράσινης επιχειρηματικότητας/ανάπτυξης" αρχίζει να εξαντλείται και μάλιστα σε αρκετά επικίνδυνο βαθμό για το "όλον" εγχείρημα...

Δυστυχώς, το concept παρέμεινε αγκιστρωμένο στο πεδίο των λόγων και δεν υπήρξε ούτε ένα - μα ένα- αποφασιστικό βηματάκι εμπρός για προώθηση και εφαρμογή ώριμων επενδυτικών/ επιχειρηματικών σχεδίων και προγραμμάτων που συμβάλλουν στην προστασία του περιβάλλοντος αλλά και στην τοπική ανάπτυξη, διαμορφώνουν συνθήκες για κινητοποίηση παραγωγικών δυνάμεων αλλά και προσέλκυση κεφαλαίων, δημιουργίας νέων οικονομικών δραστηριοτήτων και θέσεων εργασίας κ.α.

Τέτοιες ώριμες "πράσινες" επενδύσεις υπήρχαν και εξακολουθούν και υπάρχουν. Ο Τάσος Γραικός , επιστημονικός συνεργάτης στο Forum ΑΓΟΡΑΙΔΕΩΝ, παρουσιάσει μια τέτοια επένδυση - τo "ανακυκλωμένο νερό" της Ψυττάλειας- στο πρώτο τεύχος της Μetropolis Green, ένθετο στο τελευταίο Μetropolis Weekend.

Το όλο project που με ιδιαίτερη θέρμη προωθεί και στηρίζει ο νομάρχης Πειραιά κ. Γιάννης Μίχας θα μπορούσε με την συμβολή της ΕΥΔΑΠ αλλά και άλλων επιχειρηματικών ομίλων να "περπατήσει" και να αποδώσει περιβαλλοντικά, οικονομικά και κοινωνικά οφέλη συνολικά για την Αττική. Ετσι κι αλλιώς, το project του "ανακυκλωμένου νερού" της Ψυττάλειας καταλαμβάνει μια απο τις θέσεις του τοπ τεν των πιό ώριμων και αποδοτικών σε χρήμα και περιβαλλοντική προστασία/ασφάλεια "πράσινων" επενδύσεων στην Αττική.

Πέμπτη, 3 Ιουνίου 2010

Οι μη κερδοσκοπικές του Δημοσίου...


Πρέπει να είναι απο τις τελευταίες εταιρείες που ιδρύθηκαν επί κυβέρνησης Καραμανλή. Ιδρύθηκε τον Μάρτιο του 2008 ως Α.Ε μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα προκειμένου -όπως αναφέρεται και σε επίσημα δημοσιευμένα στοιχεία- να υποστηρίξει " την υλοποίηση δράσεων κρατικών ενισχύσεων" στο πλαίσιο του προγράμματος "Ψηφιακή Σύγκλιση" του ΕΣΠΑ 2007-2013. Μάλιστα, όπως φαίνεται και απο τον ισολογισμό της (υπερδωδεκάμηνη χρήση) , το σύνολο του κύκλου εργασιών της αποτελείται απο επιχορηγήσεις που λαμβάνει απο το δημόσιο ταμείο προκειμένου να καλύπτει τις λειτουργικές της δαπάνες και ανάγκες.

Και εδώ αρχίζει το...αστείο του πράγματος. Ο κύκλος εργασιών της υπερδωδεκάμηνης χρήσης ανέρχεται σε 1,82 εκατ. ευρώ με το κόστος πωλήσεων (;) να ξεπετάγεται στο 1,9 εκατ. ευρώ και το σύνολο των αμοιβών των στελεχών (μέλη ΔΣ, διευθυντικά στελέχη) να φθάνει και να ξεπερνά 540 χιλ.ευρώ. Είπατε κάτι; Mη κερδοσκοπικού σκοπού η εταιρεία, αλλά οι αμοιβές των στελεχών αμοιβές ιδιωτικού τομέα... Μόνον τα μέλη του Δ.Σ εμφανίζονται να εισέπραξαν πάνω απο 320 χιλ.ευρώ... Άλλες τέτοιες μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα εταιρείες υπάρχουν στο δημόσιο;

A! Mε τα πολλά,παρέλειψα να αναφέρω το όνομα της περί ο λόγος εταιρείας. Πρόκειται για την εταιρεία ΨΗΦΙΑΚΕΣ ΕΝΙΣΧΥΣΕΙΣ Α.Ε.

Ιδιωτικοποιησεις ... λαστ γιαρ



Το Πρόγραμμα των Ιδιωτικοποιήσεων που ανακοίνωσε χθές η κυβέρνηση Παπανδρέου πιθανότατα τον Οκτώβριο του 2009 να είχε... τύχη! Σήμερα, τα πράγματα δεν είναι καθόλου αισιόδοξα. Η τύχη φαίνεται πως έχει εγκαταλείψει και την κυβέρνηση και το Πρόγραμμα της ακριβώς γιατί η κυβέρνηση (και μαζί και το πρόγραμμα της) είναι κατώτερη όχι μόνο των προσδοκιών που θα μπορούσαν να αναπτυχθούν στην εγχώρια και διεθνή επενδυτική και επιχειρηματική κοινότητα αλλά και των ίδιων των επιταγών του καιρού μας (ο καιρός του... ΔΝΤ).

Ουδείς σοβαρός επενδυτής -μα ουδείς- σε Δύση και Ανατολή είναι πρόθυμος -ιδιαίτερα σήμερα με το πολιτικό σύστημα σε ... αδιέξοδο και με την χώρα υπό την απειλή της χρεωκοποίας- να εμπλακεί σε μια (θολή λόγω ασαφειών και αβεβαιότητας) διαδικασία πώλησης μειοψηφικών μετοχικών πακέτων σε εισηγμένες πρώην ΔΕΚΟ όπως για παράδειγμα η ΕΥΔΑΠ και η ΕΥΑΘ (εύρωστες και οι δύο σε προοπτικές ανάπτυξης των δραστηριοτήτων τους).

Η εμπειρία του άμεσου παρελθόντος -και μάλιστα καταγεγραμμένη σε συνθήκες μιας αλλοτινής χρηματιστηριακής ευφορίας- διαθέτει αρνητικό πρόσημο για την πλειάδα των ξένων επενδυτών που δέχθηκαν να εμπλακούν σε διαδικασίες ιδιωτικοποιήσεων αλά ελληνικά (η γνωστή και μη εξαιρετέα εγχώρια συνταγή των μετοχοποιήσεων)και σε κάθε περίπτωση δεν βοηθάει σε τίποτα ουσιαστικό μια επανάληψη της σε δυσμενεστερες οικονομικά και κοινωνικά συνθήκες.

Το θέμα δεν είναι για παράδειγμα το ποσοστό των υπό πώληση μετοχών στην άλφα ή την βήτα πρώην και νύν ΔΕΚΟ. Τα ποσοστά απο μόνα τους ίσως και να μην ¨"λένε" τίποτα για την πραγματική οικονομία και τα ουσιαστικά και μακροπρόθεσμα συμφέροντα των πολιτών και η αποκλειστική τους σημασία να εξαντλείται σε μια μάχη συμβόλων για ορισμένες δεκάδες πολιτικών και συνδικαλιστικών στελεχών. Εκείνο που μετρά είναι η ίδια η οικονομική δραστηριότητα που "κουβαλά" μαζί της μια πρώην και μια νύν ΔΕΚΟ και η οποία με πολιτική επιλογή απελευθερώνεται απο τα όποια δεσμά του κράτους και των μηχανισμών του. Το ίδιο αφορά πάνω κάτω και το ίδιο το ύψος του τιμήματος της πώλησης. Ακόμα κι αν το 10% των μετοχών της ΕΥΔΑΠ γίνει 17 ή 25 % και το τίμημα αυξηθεί ανάλογα, καμμία μα καμμία ουσιαστική συμβολή δεν θα έχει στους προσανατολισμούς και τις προοπτικές της ίδιας της εισηγμένης εταιρείας.

Τα πράγματα θα ήταν εντελώς διαφορετικά αν η κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου έκανε την συνειδητή επιλογή να συσχετίσει την έξοδο αυτών των επιχειρήσεων απο την σφικτή αγγαλιά του κράτους με τα ουσιαστικά και μακροπρόθεσμα οφέλη για τους πολίτες (ως κοινωνικό σύνολο/βασικός μέτοχος) και την οικονομία που θα συνόδευαν την ανάπτυξη της επιχειρηματικής και επενδυτικής δραστηριότητας που ανήκει και ασκείται απο την πρώην ή νύν ΔΕΚΟ με τα κεφάλαια και την τεχνογνωσία ενός σημαντικού επενδυτή απο το εξωτερικό. Άρα, σε κάθε περίπτωση το κρίσιμο ζήτημα δεν είναι το εφάπαξ ποσό την στιγμή της πώλησης των μετοχών απο το δημόσιο χαρτοφυλάκιο, αλλά οι στρατηγικές συμφωνίες με ηγέτιδες εταιρείες της παγκόσμιας αγοράς για την επόμενη μέρα. Και οι συμφωνίες μπορεί και να μην έχουν εφάπαξ τίμημα αλλά θα μπορούν να έχουν θέσεις εργασίας, έσοδα στα δημόσια ταμεία απο φόρους και ασφαλιστικές εισφορές, μερίσματα στην κοινωνία κ.α

Αν όλα αυτά και άλλα τόσα δεν συνειδητοποιηθούν άμεσα και προτού αρχίσει ο καύσωνας των συνεχών οχλήσεων απο την μεριά των νέων δανειστών μας (ΔΝΤ κ.α) τα όποια μέτρα και οι οποιες ρυθμίσεις στο σκέλος των ιδιωτικοποιήσεων θα φαντάζουν σαν την παλιά διαφήμιση των εραστών του διαδικτύου - το περίφημο "Last Year"... Mόνον που στην περίπτωση μας, η χώρα και μαζί της, το πολιτικό δυναμικό της -όπως ο νεαρός της διαφήμισης- δεν θα έχει καν το δικαίωμα της έκπληξης!